Op mijn elfde verjaardag kreeg ik mijn eerste fototoestel, een Kodak Instamatic 33. Met dat toestel en de camera’s die erna kwamen, analoog en vanaf 2006 digitaal, verkende ik mijn omgeving. Heel geleidelijk werd het meer dan ‘kiekjes maken’. Door workshops te volgen bij v/h Fotogram in Amsterdam ging ik fotografie eind jaren ’80 serieuzer benaderen. Mijn aansluiting bij de architectuurfotogroep van Gerda van Ekris bracht me op veel boeiende plekken en zorgde voor meer focus. Door mijn werk bij HKU (de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht) werd mijn gevoel voor creativiteit in brede zin gevoed.

Nu, na vele jaren, ben ik nog steeds een ‘kijker’, op zoek naar dat wat me raakt, in al zijn diversiteit. Vaak ligt architectuur en de gebouwde omgeving aan de basis van mijn foto’s; daarin richt ik me dan niet zozeer op het hele gebouw, maar zoek ik vooral de lijnen, vlakken, abstracties en kleuren. Ik zoom graag in. Voor mij is een foto geslaagd als er een zekere spanning in zit, als je even iets langer moet kijken om te weten wat je ziet. 

Ik vind het een leuke benadering om mijn foto’s thematisch bij elkaar te zetten en zo mijn omvangrijke fotobibliotheek te ordenen. Cirkels, diagonalen, een kleur, bomen, fietsen, trappen… Er zijn veel thema’s denkbaar. Ook een bestemming kan een thema zijn. Daarbij ben ik steeds op zoek naar verdere verdieping en nieuwe uitdagingen. 

Inmiddels fotografeer ik alweer een aantal jaren met een Canon EOS 80D. Een hele fijne camera voor mijn manier van werken.